Webnieuws Wichelen

Saturday, 17 Aug 2019

Update00:00

You are here: In the spotlight Interview: Lady Linn & The Magnificent Seven
16
Jun
2008

Interview: Lady Linn & The Magnificent Seven

Dat de Serskampse Lien De Greef populair is dezer dagen wordt duidelijk wanneer we aanbellen aan haar appartement in hartje Gent. Een andere journalist van een vermaard magazine is nog net een interview aan het afnemen. Niet erg want we mogen meevolgen, maar wel grappig als hij enkele bijna identieke vragen stelt als op ons spiekbriefje.

Image

We kennen je tegenwoordig vooral als Lady Linn & her Magnificent Seven van Radio en TV, maar voor de mensen die de laatste maanden op een andere planeet zaten, stel jezelf eens kort voor en hoe is het allemaal begonnen?

Oei, meteen al een moeilijke vraag. Wel, ik ben dus zangeres van Lady Linn & The Magnificent Seven, waar ik dit jaar een cd mee uitbracht. Ik zing ook bij Skeemz en treed vaak op in clubs met Red D, een house-DJ.
Het is allemaal begonnen bij de scouts van Serskamp waar ik met een paar vrienden Fish oprichtte, mijn eerste groep. Ik speelde daar keyboard en zong.
Daarna ben ik met de covergroep 'The Crowd' beginnen rondtrekken, en later, toen ik aan het Conservatorium studeerde zong ik bij Bolchi en bij Skeemz. Gaandeweg begon ik jazz almaar leuker te vinden, vooral swingjazz uit de jaren 40 en 50. Toen ik bijna afgestudeerd was besefte ik dat het heel jammer zou zijn mocht ik niks meer met jazz kunnen doen. Ik besloot dan om Lady Linn & The Magnificent Seven op te richten met enkele medemuzikanten en vrienden van het conservatorium. Iedereen was meteen zeer enthousiast toen ik met het idee kwam, en het publiek eveneens. Het genre bleek ons echt goed te liggen.

Image

 

Ben je al van kleinsaf met muziek bezig?

Bij ons thuis was er altijd wel ergens muziek te horen, mijn ouders zijn fervente muziekliefhebbers. Mijn grootvader speelde orgel en klarinet en mijn mama speelt piano. Als kind zat ik vaak op de toetsen van piano’s en dergelijke te tokkelen. Die instrumenten intrigeerden me altijd al en ik heb later dan pianoles gevolgd. Ik was ook constant aan het zingen eigenlijk, maar alle kinderen zingen veel zeker? En ik heb nog een oom die goed gitaar speelt. Dus het zit wel in de genen denk ik.

Je hebt aan het conservatorium in Gent de richting Jazz-Zang gekozen, niet meteen iets voor een "rock & pop" zangeres. Vanwaar die beslissing?

Oh jawel hoor, want je kan kiezen tussen klassiek en jazz, dan is jazz nog wel ...euh... jonger dan klassiek hé (lacht). Er zijn trouwens veel jonge mensen die er nu interesse voor hebben.
Ik wou eerst klassieke piano doen maar twijfelde sterk of ik ooit wel goed genoeg zou worden. Toen mijn leraar piano me hoorde zingen, merkte hij dat ik een goede stem voor jazz had. Hij zag eerder een zangeres dan een pianiste in mij. Hij heeft me dan ook heel erg gestimuleerd. Omdat ik dan ook makkelijk als lerares zang aan de slag kon gaan, heb ik uiteindelijk voor jazz-zang gekozen. Jazz zat in die periode ook wel in de lift. Vandaag wordt jazz in bijna alle muziekscholen onderwezen, vroeger was dit echter veel minder het geval.

Had je voor “here we go again” veel ervaring met nummers schrijven?

Op mijn 16de schreef ik al nummers bij Fish. Geen jazz toen, en het was vooral samen met anderen, alhoewel... af en toe ook eens iets alleen (lacht) en bij Skeemz schreef ik samen met Buzz. Hij nam meestal de teksten voor zijn rekening. Bij Bolchi was het Jeroen die de meeste dingen schreef.
Ik had het dus al wel gedaan, al was het lang geleden. Eerlijk gezegd was ik het wat uit het oog verloren. De eerste jaren met The Magnificent Seven brachten we vooral bestaande bigbandnummers uit de swingperiode. Omdat er heel weinig geschikte partituren van die nummers bestaan, schreef ik ze af van platen. Daar heb ik wel veel van geleerd. Uiteindelijk had ik enorm veel zin om zelf te schrijven. Ik voelde dat ik er klaar voor was.

Hoe lang hebben jullie dan aan die CD gewerkt?

Aan 'Here we go again' hebben we meer dan een jaar gewerkt. Ik schreef de nummers gespreid over het hele jaar. We repeteerden en bewerkten ze dan voor de zomer en namen het eerste deel op. Het tweede deel van de plaat is in oktober opgenomen.

... en komt de inspiratie dan makkelijk?

Boh, de laatste tijd beleefde ik nogal veel hectische momenten, zowel positief als negatief. Als je heftige gevoelens hebt, gaat dit vrij makkelijk. Bij mij toch. Het zijn ook bijna allemaal nummers die over mezelf gaan, het een al wat meer dan het ander. Ik heb een jaar lang alle gevoelens van mij afgeschreven en in muziek gegoten.

Image

Ben je zo ironisch en snedig als in sommige teksten?

Toch wel, je moet ermee kunnen lachen vind ik. Het is een manier om er mee om te gaan. Zelfs wanneer ik me slecht voel, probeer ik er iets positiefs uit te halen. Zoals een CD bijvoorbeeld (lacht). Ach, ik laat ook wel eens het hoofd hangen, maar dankzij muziek kan ik er beter mee omgaan. Muziek kan mij echt wel oppeppen. Sommige mensen schrijven een dagboek, ik schrijf teksten voor mijn muziek.

Waar haal je je inspiratie op muzikaal gebied?

Veel uit oude jazz nummers waar ik graag naar luister, maar ook uit soul- en popmuziek. Ik luister eigenlijk naar de meest uiteenlopende genres van muziek. Maar veel denk ik daar niet over na, het komt vooral uit mijn gevoel. Als je elke dag intensief naar muziek luistert, doe je vanzelf inspiratie op.

Speel je zelf nog instrumenten?

Ik speel nog steeds piano, maar eerder om iets nieuws te componeren. Op optredens speel ik zelden. We hebben daarvoor een heel goede pianist.
Het nummer 'Here we go again' speel ik wel nog zelf, maar dat is omdat het me zo nauw aan het hart ligt. Piano spelen en zingen tegelijk is wel leuk. Helaas zijn niet alle nummers daarvoor geschikt.

En vanwaar de keuze voor de Eddy Grant cover?

Ik voel me nogal aangetrokken tot de jaren tachtig. Daarom wou ik zeker een cover uit die periode op onze CD. Het nummer van Eddy Grant vond ik altijd al een mooi nummer. We hebben het wat gewijzigd zodat het toch in de stijl past. Een heel eenvoudige baslijn met wat vingergeknip. Het is trouwens een nummer uit mijn geboortejaar.
Een ander liedje waar ik aan dacht was 'Maria Magdalena' van Sandra, maar de tekst paste niet bij de rest van de CD, 'I don't wanna dance' deed dat wel vond ik.

Er staat ook een duet op met Bert Ostyn van Absynthe Minded. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen?

Bert was eigenlijk de eerste die ik kende aan het conservatorium en we zaten voor sommige vakken samen. Zijn ruwe warme stem paste heel goed in het geheel en het is natuurlijk altijd leuk te werken met iemand die je goed kent en tof vindt. Eerst wou ik Michel Fugain vragen, een oudere Franse zanger (red: van 'une belle histoire').

Met welke andere projecten ben nog bezig?

Met Skeemz brengen we volgend jaar ook een CD uit. Verder treed ik vaak op met een house DJ. Hij draait de platen waar ik dan over zing. Ik ben momenteel ook iets nieuws aan het proberen met een Braziliaanse groep, een heel ander genre. En ik zing ook al eens op een bruiloft, ook wel heel plezant (lacht).

Je geeft momenteel les aan de muziekschool. Wat vinden de leerlingen van hun juf?

Hahaha, dat moet je aan hen vragen natuurlijk. Ik heb de indruk dat de meeste het wel tof vinden. Ze zijn ook heel enthousiast en steunend. Na een optreden krijg ik altijd wel leuke reacties uit de klas van leerlingen die er bij waren.
Ik ben dankbaar dat ik een zelf een toffe lerares had die me begeleidde, maar me toch veelal mijn zin liet doen. Zij vond het belangrijk dat ik me leerde inleven in de muziek. Een goede mentor maakt dikwijls het verschil.

Heb je het gevoel dat Jazz in Vlaanderen in de lift zit?

Jaja, zeker weten! Er zijn tegenwoordig in diverse dansscholen Jazz- en swingavonden en ook de café dansants in de Vooruit trekken veel volk.
Wij zijn ongeveer in dezelfde periode van Radio Modern begonnen. Zo'n vier jaar geleden nu. Je merkte toen al dat het publiek erg open stond voor jazz. We speelden toen elke maand in de Charlatan en iedere keer was er meer en meer publiek.

Image
Word je al herkend in de supermarkt?

In de winkel niet en op straat ook niet zo veel, maar wel als ik uitga of op café. Het is natuurlijk ook mogelijk dat de mensen dan meer durven (lacht). Meestal is het wel leuk en flatterend, zeker als ze positieve commentaar geven op een van onze optredens. Dat is echt super. Af en toe zijn er wel die erover gaan. Je merkt goed het verschil tussen mensen die je aandacht geven omwille van je muziek of diegene die dit enkel doen omdat je bekend bent. Of erger nog: zij die gewoon eens willen scoren bij hun vrienden en doen alsof ze je al jaren kennen. Zoiets vind ik echt arrogant. Voor iemand die heel bekend is moet dit soms wel vervelend zijn denk ik.

Loop je in het dagelijkse leven ook in het schattige 'bollekeskleed'?

(lacht) Nee, totaal niet, veel te koud en niet gemakkelijk. Ik zie graag wel wat casual of wat stoerdere kledij. Meestal loop ik in jeans en pull en een leren vestje bijvoorbeeld. Het kleedje hou ik voor optredens en speciale gelegenheden.

In België is het niet eenvoudig om te leven van muziek...

(vliegensvlug) Onmogelijk zelfs! Ik zou veel meer tijd willen voor muziek. Elke dag nummers schrijven en componeren, maar dan kan ik niet leven zoals ik nu doe, en ik wil mij toch wel iets kunnen permitteren. Maar lesgeven en muziek valt momenteel nog goed te combineren. Als ik er over nadenk heb ik echt wel een tof leven. En de CD loopt ook goed, dus we mogen zeker niet klagen.

Staat de agenda voor deze zomer al vol?

Daar zijn ze nu volop aan bezig, ik geloof dat we nu reeds aan enkele optredens per week zitten en iedere dag komen er afspraken bij. Het wordt druk, dat is zeker. En voor de Gentse Feesten staan we op St. Jacobs (fier).

Zie je jezelf nog op de scoutsfeesten spelen?

Goh, ik zou dat met plezier doen, het zijn immers ‘mijn’ scouts geweest, maar dit kost toch een bom geld. Met acht muzikanten kunnen we ons ook niet veroorloven gratis te spelen want dan moeten we dit doen voor elke vereniging waar we ooit lid van zijn geweest. Voor de organisator is het altijd een groot bedrag… jammer genoeg houden wij daar niet veel aan over.

En dan onze gekende laatste vraag, wie is de volgende die we volgens jou moeten interviewen?

(aarzelt)...Johan Heldenbergh vind ik een fantastisch acteur, maar die is niet van Wichelen zeker? Of anders Stijn Durinck of Koen Maes of Dave van Fish of Tweety (lacht)!

Bedankt voor dit gesprek Lien, en we duimen voor een gouden plaat... of CD.

 

woord: karolien & nik | beeld: nik