Webnieuws Wichelen

Tuesday, 19 Oct 2021

Update20:58

You are here: In the spotlight Interview: Geert De Both, veerman in Schellebelle
Error
  • Error loading feed data.
01
Feb
2006

Interview: Geert De Both, veerman in Schellebelle

We zijn vandaag te gast bij de veerman van Schellebelle, Geert De Both. Wanneer ik aankom aan café 'De Schelde' is Nik, onze fotograaf, al volop sfeerbeelden aan het vastleggen. De veerman in actie, de nieuwe boot, de weerkaatsing van de prachtige winterzon op het water. We worden warm onthaald in het gezellige café, waar folklore troef is. In de zomer houden hier heel wat toeristen halt om hen te laten overzetten en hun dorst te laven bij Geert.
Read more...
W: Hoe ben je op het idee gekomen om veerman te worden?

Geert: Het is een familietraditie. Toen mijn vader gestopt is, heb ik het overgenomen. Ik ben er eigenlijk mee opgegroeid.

Read more...W: Bestaat die familietraditie al lang?

Geert: Mijn vader was 25 jaar veerman toen ik het overgenomen heb. Ik ben ondertussen ook al 14 jaar bezig. Als je het optelsommetje maakt, dan zijn we er al bijna veertig jaar mee bezig.

W: Klopt het dat je nog minstens tot 2011 veerman van Schellebelle bent?

Geert: Volgens het contract ben ik inderdaad nog tot 2011 veerman. In principe is dit contract elk jaar opzegbaar. Beide partijen, zowel de Vlaamse Gemeenschap of ik, kunnen het contract opzeggen. Volgens mij is er nog geen opvolging voorzien, dus denk ik wel dat ik mijn contract tot 2011 zal houden.

W: Als je er al zo lang mee bezig bent, vermoed ik dat je al het een en het ander meegemaakt hebt?

Geert: Ja, inderdaad, er valt heel wat te beleven. Ik heb elke dag mijn vaste 'klanten'. Studenten bijvoorbeeld, of mensen die zich laten overzetten om te gaan werken. Het is eigenlijk een beetje zoals in de spits. 's Morgens tussen half acht en negen uur en 's avonds tussen vier en zes uur is het hier druk.
Het minst aangename is als ik mensen die van de brug gesprongen zijn, die zelfmoord gepleegd hebben dus, uit het water moet halen. Zo'n beelden blijven lang in je hoofd rondspoken.
Er zijn ook al een paar BV's de revue gepasseerd: Joke Devynck, Stany Crets, Peter Van Den Begin, enkele Wittekerke-acteurs. Er zijn hier ook al opnames geweest voor Vlaanderen Vakantieland.
Het strafste dat ik ooit meegemaakt heb, was op een Fiesta Campiestra. Dat is een volksfeest dat elk jaar op 15 augustus plaatsheeft. Toen mijn dienst er op zat, was ik met de boot tot aan de overkant gevaren om daar met enkele vrienden nog iets te gaan drinken. Opeens komt mijn schoonbroer me in paniek vertellen dat hij denkt dat de veerboot gestolen is. Blijkbaar waren enkele personen met de boot aan de haal gegaan. Het was toen nog met het blauwe veerbootje. Dat had een buitenboordmotor, voorzien van een veiligheid, een soort sleutel. Die sleutel had ik op zak dus de 'dieven' konden de motor niet opstarten. In paniek zijn ze met de roeispanen beginnen roeien. Ze zijn er toen ook één kwijtgespeeld. Door de stroming zijn ze beginnen afdrijven. Toen ze de laatste steiger passeerden, zijn ze erop gesprongen en hebben de boot verder laten afdrijven. Ik ben er achter gezwommen. De boot bevond zich ondertussen ter hoogte van Wetteren. Toen ik bijna aan de boot was, waren er op dat moment mensen in hun tuin aan het barbecuen. Die zagen mij in het water. Ze hebben dan de brandweer en de ambulance gebeld omdat ze dachten dat er een drenkeling in het water lag. 's Anderendaags stond het natuurlijk in de krant, het volledige verhaal in geuren en kleuren. (lacht)  Gelukkig is het allemaal goed afgelopen.

W: Zijn er al verschillende boten geweest ?

Read more...Geert: Dat blauwe bootje dat je daar op de oever ziet, staat er als aandenken. Het is eigenlijk het bootje geweest dat jaren dienst heeft gedaan . Mijn vader heeft altijd met dat bootje gewerkt. Men heeft zelfs nog een boot gehad met de roeispanen. Toen was het overzetten serieuze arbeid. Nu zijn het twee nieuwe boten. Ik heb ze ondertussen drie jaar, eigenlijk van toen er voor de eerste keer een aanbesteding was. Vroeger is het nooit met een aanbesteding geweest, maar sinds drie jaar is dat gewijzigd. In die aanbesteding staat bijvoorbeeld dat je zelf het materiaal, de boten dus, moet aankopen. De Vlaamse Gemeenschap geeft richtlijnen die je moet volgen bij het aankopen van een veerboot. Welke afmetingen, hoeveel pk, de veiligheidsnormen… Onderhoud is eveneens voor eigen rekening. Ik heb twee boten maar gebruik er eigenlijk altijd maar één. Het is niet zo dat we met twee boten tegelijk overzetten. In de zomer gebruik ik de grote boot omdat die twee meter langer is. Daarmee kan ik tot 25 personen tegelijk overzetten, 20 met fiets. Eigenlijk ligt er altijd één boot aan de kant, wat niet echt efficiënt is. Maar volgens de aanbesteding moet je twee boten hebben. Sinds kort moeten we ook tellen hoeveel personen we elke dag overzetten.

W: Wat trekt u aan in "het veerman zijn" ?

Geert: Ten eerste, het één zijn met de natuur. De rust en kalmte die hier 's morgens vroeg en 's avonds laat heerst, is onbeschrijfelijk. En ten tweede, het sociale aspect, het contact met de mensen. Ik vind het alleen jammer dat de mentaliteit van de mensen zo veranderd is. Ze gaan 's zondags voor hun plezier fietsen en toch zijn ze gehaast. Ze zouden er bij wijze van spreken op een meter van de kant uitspringen omdat het niet snel genoeg gaat. Of ze zouden blijven in de boot stappen totdat hij zinkt. Als ze maar niet moeten wachten op een volgende overzetbeurt.

W: Een café hebben en veerman zijn, valt dit te combineren ?

Geert: Nee, dit valt niet meer te combineren. Vroeger ging dat wel nog maar nu niet meer. Wanneer het in de zomer een zonnige zondagnamiddag is, stap ik om 13u in mijn boot en kom ik er 's avonds pas om 21u weer uit, zonder ophouden. Dat is vrij eentonig, constant heen en weer. Je hebt zo ook veel minder contact met de mensen die je overzet. Het is dan veeleer bandwerk. Zeker in de zomerperiode is het hier allesbehalve kalm. Wanneer het een zonnige maand juli of augustus is, zet ik tot 15 000 personen over per maand…Daarom zijn we met twee die het werk doen. Ik ben zelfstandig en mijn broer is helper. We bieden 365 op 365 onze diensten aan. We zijn dus altijd open, zelfs in een schrikkeljaar zijn we de extra dag paraat. (lacht) Da's nog een reden waarom het alleen bijna niet haalbaar is. In de winter zetten we over van 7u 's ochtends tot 18u 's avonds en in de zomer is dat tot 21u.   

W: Overzetten vergt enige stuurmanskunst…

Read more...Geert: Je leert het door de ervaring eigenlijk. Je moet rekening houden met de stroming van het water. Eb en vloed. Ook de wind speelt een rol, als er veel wind is, voel je dat bij het varen. Het eenvoudigste is het als er veel stroming is, dan leg je je met je boot tegen de stroming in. Zo kan je dan afremmen. Als het water aan het keren is, is het het moeilijkste omdat er dan geen stroming is. Het water staat dan stil en je weet niet goed welke kant je dan moet nemen om je te keren. Anders kan je afgaan op de richting van de stroming. Dat zijn zo'n zaken die je moet leren als veerman. Je moet de Schelde een beetje kennen. We hebben hier geen drijvende vlotter. Na een uur kan het water hoger of lager staan. Bij slecht weer moet je elk halfuur gaan kijken of je de boot niet hoger of lager moet leggen. Want na een uur kan je boot onder water getrokken worden door het wisselen van hoog en laag water. Er zit ongeveer vier meter verschil tussen hoog en laag water. Bij laag water is het hier tot vier meter diep, bij hoog water kan het tot acht meter diep zijn. 

W: We sluiten steeds af met dezelfde vraag. Kan jij ons naar een andere bekende persoon leiden, of naar iemand die iets te vertellen heeft. Iemand die woont in Groot-Wichelen dan?

Geert: Oei, da's niet zo simpel. Ik zie elke dag zoveel mensen. Laat me even nadenken. Iemand uit de politiek misschien. Of Van Steendam. Hij speelt accordeon bij de Wichelse straatzangers.

woord: kelly | beeld: nik